Pek çok nöroçeşitli (neurodivergent) birey için iş hayatı, sanki başkaları için tasarlanmış bir sahnede performans sergilemek gibidir. Nörotipik beklentilere uyum sağlama baskısı, hiç bitmeyen bir “uyum çabası”, gülümseyen bir yüzün ardında saklanan gerçek yorgunluk… Tüm bunlar zamanla yalnızca yorgunluk değil; derin, sinir sistemini tüketen bir tükenmişlik yaratır. Eğer iş yerinde sürekli maske taktığını, kendini “hayatta kalma modunda” sürüklediğini ya da bir türlü toparlanamadığını hissediyorsan; bil ki yalnız değilsin. Ve bu